ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΝ ΑγιοΥ ΝεκτΑριοΥ

                                 

                ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗ                         ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗ

 

 ΜΜμμμμμμμ

     Ὁ Ἱερός Ναός τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἠμῶν Νεκταρίου Μητροπολίτου Πενταπόλεως τοῦ θαυματουργοῦ ἀνεγέρθηκε τό ἔτος 1965 ὑπό τῶν εὐσεβῶν κτιτόρων  αὐτοῦ Κωνσταντίνου & Βασιλικῆς Καλαμπόκα. Ἀφιερώθηκε στόν μεγάλο Ἅγιό του περασμένου αἰώνα καί μάλιστα λίγα μόλις χρόνια μετά τήν ἁγιοκατάταξή του στό ἁγιολόγιο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας μέ θαυμαστό τρόπο.

    Συγκεκριμένα, ὁ εὐσεβής Κωνσταντῖνος Καλαμπόκας ἐξ Ἰωαννίνων θέλησε νά ἀνεγείρει στό κτῆμα του στήν Παλλήνη μικρῶν διαστάσεων παρεκκλήσιο ξεκινώντας μέ πολλή πίστη καί μέ πενιχρά τότε οἰκονομικά μέσα, χωρίς ἀκόμη νά ἔχει ἐπιλέξει σέ ποιόν ἅγιο θά τιμᾶται τό ἐκκλησάκι ποῦ θά ἀνήγειρε.

    Εὐρισκόμενος στό κεντρικό καφενεῖο τῆς πόλης ἀπέναντι ἀκριβῶς ἀπό τόν ἐνοριακό Ἱερό Ναό τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου διέκρινε τόν ὁμογενῆ ἐξ  Ἀμερικῆς ἱερέα π. Ἰωάννη τόν ὁποῖο προσκάλεσε νά καθίσει μαζί του. Ἀνέφερε στόν π. Ἰωάννη τό θεάρεστο ἔργο του καί συγχρόνως τοῦ ἐκμυστηρεύτηκε τό δίλλημά του σέ ποιόν ἅγιο νά ἀφιερώσει τό παρεκκλήσιό του.

    Ὁ π. Ἰωάννης ὁ ὁποῖος εἶχε θαυματουργικά θεραπευθεῖ ἀπό τόν ἅγιό μας καί εἶχε ἀνεγείρει πρός τιμήν τοῦ τό μεγαλοπρεπές Ἱερό Προσκύνημα τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου στήν Συκιά Λακωνίας, ἄδραξε τήν εὐκαιρία νά κάνει γνωστό τόν νέο ἅγιο στόν ἀείμνηστο Κωνσταντῖνο Καλαμπόκα ἐνθουσιάζοντας τόν μέ τόν βίο του καί καταφέρνοντας τόν αὐτοβούλως νά θελήσει νά ἀφιερώσει τό παρεκκλήσιό του στόν ἀσκητή τῆς Αἴγινας καί μεγάλο ἅγιό της Ὀρθοδοξίας.

    Ἀπό τότε ἐπιδόθηκε στήν ἀποπεράτωση τοῦ ἱεροῦ ναοῦ καί μετά ἀπό λίγα χρόνια στήν ἐπέκτασή του. Εἶχε μάλιστα θέσει ὡς ἱερό σκοπό νά συστήσει στόν χῶρο τοῦ κτήματός του ἵδρυμα μέ τήν ἐπωνυμία «Καλαμπόκειον ἵδρυμα» ὅπως μαρτυρεῖ πινακίδα στήν εἴδοδο τοῦ κτήματος.

    Τό ἔτος 1979 ἐκφράζει στό Ἐκκλησιαστικό Συμβούλιο τοῦ ἐνοριακοῦ Ναοῦ Κοιμήσεως Θεοτόκου (Ἁγίου Τρύφωνος) Παλλήνης τήν πρόθεσή του νά μεταβιβάσει τό παρεκκλήσιο τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου στήν ἐνορία μας ἀφοῦ ἐκεῖνος δέν εἶχε παιδιά γιά νά συνεχίσουν τό θεάρεστο ἔργο του. Ἀπό τότε τό Ἐκκλησιαστικό Συμβούλιο ἀνέλαβε ἐξ ἰδίων δαπανῶν τόν ἐξωραϊσμό καί τήν φροντίδα τοῦ ἱεροῦ ναοῦ.

    Τό ἔτος 2010 ἐπώνυμοι ἀλλά καί ἀνώνυμοι εὐσεβεῖς ἐνορίτες μᾶς ὁλοκλήρωσαν Χάριτι Θεοῦ καί διά πρεσβειῶν τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου τήν ἐκ βάθρων ἀνακαίνισή του καί τόν πλήρη ἐξοπλισμό του. Ἐπενδύθηκε ἐξωτερικά μέ λιθοδομή καί εὐπρεπίσθηκε ἐσωτερικά μέ ἱερά σκεύη, εἰκόνες, πολυελαίους, ἀναλόγιο, καθίσματα καί ὅλα ὅσα χρειάζονται γιά νά τελεῖται ἀπρόσκοπτα κάθε δεύτερο Σάββατο ἡ Θεία Λειτουργία.

    Ἰδιαίτερα στήν ἑορτή τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου τήν 9η Νοεμβρίου ἑκάστου ἔτους συγκεντρώνονται εὐσεβεῖς ἐνορίτες, προσκυνητές ἀπό διάφορα μέρη τῆς Ἀττικῆς ἀλλά καί διερχόμενοι πιστοί ἀπό τήν παρακείμενη λεωφόρο Μαραθῶνος, γιά νά τιμήσουν τόν Μεγάλο Ἅγιο ἀλλά καί νά τόν εὐχαριστήσουν γιά τίς μεγάλες του εὐεργεσίες.

ΣΥΝΑΞΑΡΙΟ

ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ

Γεννήθηκε στις 1 Οκτωβρίου του 1846 στη Σηλυβρία της Θράκης από τον Δήμο και τη Βασιλική Κεφάλα και ήταν το πέμπτο από τα έξι παιδιά τους. Το κοσμικό του όνομα ήταν Αναστάσιος. Μικρός, 14 ετών, πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου εργάστηκε ως υπάλληλος και κατόπιν ως παιδονόμος στο σχολείο του Μετοχίου του Παναγίου Τάφου. Κατόπιν πήγε στη Χίο, όπου, από το 1866 μέχρι το 1876 χρημάτισε δημοδιδάσκαλος στο χωριό Λίθειο.

Το 1876 εκάρη μοναχός στη Νέα Μονή Χίου με το όνομα Λάζαρος και στις 15 Ιανουαρίου 1877 χειροτονήθηκε διάκονος, ονομασθείς Νεκτάριος, από τον Μητροπολίτη Χίου Γρηγόριο (1860-1877), και ανέλαβε τη Γραμματεία της Μητροπόλεως. Το 1881 ήλθε στην Αθήνα, όπου με έξοδα του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Σωφρονίου Δ' (1870-1899), σπούδασε Θεολογία και πήρε το πτυχίο του το 1885. Έπειτα, ο ίδιος προαναφερόμενος Πατριάρχης, τον χειροτόνησε το 1886 πρεσβύτερο και του έδωσε τα καθήκοντα του γραμματέα και Ιεροκήρυκα του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. Διετέλεσε επίσης πατριαρχικός επίτροπος στο Κάιρο. Στις 15 Ιανουαρίου 1889, χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Πενταπόλεως.

Η δράση του ως Μητροπολίτου ήταν καταπληκτική και ένεκα αυτού ήταν βασικός υποψήφιος του πατριαρχικού θρόνου Αλεξανδρείας. Λόγω όμως φθονερών εισηγήσεων (αισχρών συκοφαντιών), προς τον Πατριάρχη Σωφρόνιο, ο ταπεινόφρων Νεκτάριος, για να μη λυπήσει τον γέροντα Πατριάρχη, επέστρεψε στην Ελλάδα (1889). Διετέλεσε Ιεροκήρυκας (Ευβοίας) (1891-1893), Φθιώτιδος και Φωκίδας (1893-1894) και διευθυντής της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής στην Αθήνα (1894-1904). Μετά τον θάνατο του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Σωφρονίου (1899), ο Νεκτάριος εκλήθη να τον διαδεχθεί, αλλά ο Άγιος αρνήθηκε.

Στα κηρύγματα του, πλήθος λαού μαζευόταν, για να "ρουφήξει" το νέκταρ των Ιερών λόγων του. Το 1904 ίδρυσε γυναικεία Μονή στην Αίγινα, της οποίας ανέλαβε προσωπικά τη διοίκηση, αφού εγκαταβίωσε εκεί το 1908, μετά την παραίτηση του από τη Ριζάρειο Σχολή. Έγραψε αρκετά συγγράμματα, κυρίως βοηθητικά του θείου κηρύγματος. Η ταπεινοφροσύνη του και η φιλανθρωπία του υπήρξαν παροιμιώδεις. Πέθανε το απόγευμα της 8ης Νοεμβρίου 1920. Τόση δε ήταν η αγιότητά του, ώστε επετέλεσε πολλά θαύματα, πριν αλλά και μετά τον θάνατο του. Ενταφιάστηκε στην Ι. Μονή Αγ. Τριάδος στην Αίγινα.

 Η ανακομιδή των Ιερών λειψάνων του έγινε στις 3 Σεπτεμβρίου του 1953 και στις 20 Απριλίου του 1961 με Πράξη του Οικουμενικού Πατριαρχείου, διακηρύχτηκε Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ  ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ

Σηλυβρίας τόν γόνον καί Αἰγίνης τόν ἔφορον, τόν ἐσχάτοις χρόνοις φανέντα, ἀρετῆς φίλον γνήσιον, Νεκτάριον τιμήσωμεν πιστοί, ὡς ἔνθεον θεράποντα Χριστοῦ, ἀναβλύζει γάρ ἰάσεις παντοδαπάς, τοῖς εὐλαβῶς κραυγάζουσι. Δόξα τῷ σέ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ σέ θαυμαστώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διά Σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.


 

Επαφή

Αγ. Τρύφωνας Παλλήνης

agtrifonas@yahoo.gr

Διεύθυνση: Πατριάρχου Γρηγορίου Ε´ 10, Παλλήνη T.K.: 15352

Τηλ.: 210-6665493
Fax: 210-6665493

Αναζήτηση στο site

© 2014 Όλα τα δικαιώματα κατοχυρωμένα

Φτιάξε δωρεάν ιστοσελίδαWebnode